Wilczerka Katherine Rundell

Wilki – zwierzęta groźne, dumne i wyjątkowe. W tej opowieści, w carskiej Rosji traktowane jak zwierzęta domowe, które według wierzeń mają przynosić szczęście bogatym członkom społeczeństwa. Te, które nigdy nie dają się złamać i stać się pokornymi domownikami zostają wyrzucone do lasu. Właśnie takimi zwierzętami zajmują się Wilczerzy – mają za zadanie przywrócić je do normalnego trybu, nauczyć życia w lesie, polowania, odpowiadania na naturalne instynkty. Pewnego dnia, do ubogiej chatki zamieszkiwanej przez Fieo puka oddział żołnierzy carskich pod wodzą generała Rakova. Dom zostaje spalony, a matka dziewczyny trafia do niewoli. Czy Fieodorze uda się jeszcze spotkać z ukochaną mamą? Kto wyruszy z nią w podróż przez mroźną Rosję?

Jakiś czas temu miałam okazję czytać Dachołazy tej autorki. Wtedy jeszcze nie wiedziałam czego spodziewać się po jej prozie. Tym razem do Wilczerki podeszłam już z pewnymi oczekiwaniami i zupełnie się nie zawiodłam. Po raz kolejny otrzymałam piękną historię z baśniowym, urzekającym, skrzącym się niczym mroźny śnieg klimatem. To opowieść o tym, że zawsze trzeba mieć wiarę w lepsze jutro, nadzieję na poprawę losu, o przyjaźni, miłości pomiędzy matką, a córką. To też ciekawe przedstawienie natury, wobec której powinniśmy odczuwać wdzięczność i szacunek. Podejście Fieodory i jej matki do wilków, które traktują zgodnie z ich dziką naturą jest przepiękne, mocno chwyta za serce, a w obliczu wszystkich książkowych wydarzeń wywołuje łzy wzruszenia. Potrzeba na rynku opowieści, które właśnie w taki sposób będą mówić o otaczającym nas świecie, ponieważ współczesny człowiek zgubił gdzieś szacunek do natury. Czyż czasami nie zachowujemy się jak ci ludzie z opowieści, którzy oswajają wilki, traktują je jak zabawki, a znudzeni wyrzucają je z powrotem do lasu?

Wilczerka to opowieść dla starszych dzieci, ponieważ charakterystyczną cechą prozy autorki jest nieubarwianie rzeczywistości. Jej opowieści są baśniowe i urzekające, ale jednocześnie to historie, w których jest miejsce na ból, cierpienie, śmierć i ogromną stratę. Niektórym scenom nie brak brutalności, ale myślę, że to jedna z największych zalet twórczości Katherine Rundell. Jej książki są szczere, a przez to poruszające i ciekawe wśród wszystkich ugładzonych i miałkich opowieści. Mają w sobie iskrę, bohaterowie tej opowieści także i ogromnie mi się to podoba.

Cóż mogę tutaj jeszcze napisać? Czy macie lat 15, 25 czy 100 sięgajcie po książki Katherine Rundell. W naszym szarym życiu potrzeba nam odrobiny magii oraz poczucia, że w życiu wszystko jest możliwe. Ja za kilka, kilkanaście lat również podrzucę ją mojemu dziecku. Jestem ciekawa jak mu się spodoba.

Ocena: 5+/6

Tytuł: 552. Wilczerka

Autor: Katherine Rundell

Stron: 336

Wydawnictwo: Poradnia K.

Rok wydania: 2019

Za egzemplarz serdecznie dziękuję wydawnictwu Poradnia K.