Huczy jak w ulu Magdalena Kiełbowicz

Dzień dobry. Poznajcie Ulę Hernik, która mieszka w kamienicy na ulicy Makowej. Kocha czytać książki, a w przyszłości chciałaby zostać dyrektorką ogrodu zoologicznego i badaczką lwów. Na razie chodzi do szkoły i przeżywa mnóstwo przygód. W starej kamienicy mieszka tylu różnorodnych ludzi o odmiennych zainteresowaniach i charakterach, że o różne wypadki naprawdę nietrudno, a więc w życiu ośmioletniej Uli cały czas coś się dzieje.

Huczy jak w ulu to książka, której przeczytanie zajęło nam ładne dwa tygodnie. Każdego wieczoru czytaliśmy jeden lub dwa rozdziały opowiadające o niezwykle sympatycznej i wrażliwej Urszuli Hernik, poznawaliśmy jej najbliższą rodzinę, tę trochę dalszą, przybraną oraz wszystkich sąsiadów. Ogromnie spodobała mi się ta wielopokoleniowość, solidarność i wspólnota jaką tworzą mieszkańcy kamienicy przy ulicy Makowej. W dzisiejszych czasach ludzie zapomnieli o pomocy i wsparciu, a w książce Magdaleny Kiełbowicz nie tylko wzajemnie się o siebie troszczą, ale też dotrzymują sobie nawzajem towarzystwa, mają czas by porozmawiać i się wzajemnie wysłuchać. Rodzina Uli nie składa się tylko z jej rodziców, brata i dziadków. Mieszka tu też mający kłopoty z pamięcią dziadek, a właściwie pradziadek Franek, który często mówi o swojej zmarłej żonie czy przyrodnia siostra Uli – Eliza. Są też mniej i bardziej lubiani sąsiedzi, którzy w sytuacjach kryzysowych stoją za sobą murem. Pielęgnowanie takich wartości jest naprawdę godne podziwu.

Kolejną zaletą tej książki dla dzieci może być jej główna bohaterka – Ula Hernik – niezwykle wrażliwy mól książkowy. Dziewczynka, która z miejsca zjedna sobie każdego czytelnika, osóbka, która nie boi się powiedzieć co myśli czym wielokrotnie wprowadza dorosłych w konsternację, a jednocześnie bardzo empatyczna dziewczynka, która jest w stanie przejąć się nawet losem bezdomnej osoby. Jestem pod wrażeniem, że brudny człowiek w łachmanach mieszkający w śmietniku może stać się tematem książki dla dzieci i autorka nie widzi w tym żadnego tabu. Dzieciom warto mówić o wszystkim, każdą sprawę im tłumaczyć, a takie książki tylko to ułatwiają.

Każdy rozdział składa się z kilku kartek tekstu oraz czarno-białych ilustracji. Język jest prosty, ciekawy i działający na wyobraźnię młodego czytelnika. Myślę, że będzie idealna do podrzucenia dziecku, które już samodzielnie czyta. Taka książka, która z przekąsem i humorem opowiada o społeczności starej kamienicy naprawdę może się spodobać. Długo myślałam do jakiego klasyka można by ją porównać, aby jak najlepiej uzmysłowić wam o czym jest ta książka i stwierdziłam, że przez ten wątek starej kamienicy, wrażliwej bohaterki oraz śmiesznych wypadków to taka młodsza wersja Jeżycjady i chyba tak samo dobrze czytało mi się ją synkowi.

Podsumowując, to ciekawa i wartościowa książka dla dzieci, najlepiej dla siedmio-ośmiolatków, rówieśników naszej głównej bohaterki, chociaż sprawdzi się też w przypadku młodszych czytelników. Mi ogromnie podoba się, że autorka przeniosła na swoją bohaterkę mnóstwo wrażliwości i nie boi się trudnych tematów, takich jak bieda, śmierć czy rozwód. Takich książek nam zdecydowanie potrzeba.Ocena: 5/6

Tytuł: 476.Huczy jak w ulu

Autor: Magdalena Kiełbowicz

Stron: 173

Wydawnictwo: Znak

Rok wydania: 2019

Za egzemplarz dziękuję wydawnictwu Znak