Zimowy żołnierz Daniel Mason

Są książki, które widzimy wszędzie, boimy się, że zaraz wyskoczą nam z lodówki i wprost przeciwnie – lektury, które giną w natłoku premier. Powyższa książka to zdecydowanie ta druga kategoria. Szkoda, bo spodobała mi się ogromnie.

Lucjusz Krzelewski to młody, zupełnie niedoświadczony student medycyny mieszkający w Wiedniu. Gdy wybucha I wojna światowa jawi mu się ona jako ogromna możliwość praktyki medycznej. Niestety nie trafia do dobrze zaopatrzonego lazaretu jak się spodziewa, a do małego szpitala polowego przekształconego z kościoła gdzieś w Karpatach. Nie ma żadnego doświadczenia, praktyki, jeszcze okazuje się, że starsi lekarze dawno z tego miejsca uciekli. Pozostała tylko ona – Margareta. Siostra zakonna, dzięki której ten przybytek jeszcze istnieje. Między Lucjuszem, a Margaretą dość szybko pojawia się specyficzna zażyłość, która umiera wraz z pojawieniem się pewnego dnia tajemniczego nowego pacjenta – tytułowego żołnierza, który przybywa do szpitala w Lemnowicach zimową porą.

Spójrzcie tylko na okładkę tej książki. Piękna prawda? Niech was to jednak nie zwiedzie, ponieważ jej wnętrze już takie nie jest. Jest brutalne, mocne i makabryczne. Oderwane żuchwy, amputowane kończyny, kalectwo, epidemia tyfusu, zmiany psychiczne, które dopiero później zaczęto nazywać zespołem stresu pourazowego. Mówi się o okropności II wojny światowej często zapominając, że I była równie okrutna i odrażająca. Rzesze młodych chłopców nie do końca rozumiejących w imię czego walczą zostało okaleczonych na całe życie, nie tylko fizycznie, ale i psychicznie. Ta książka dość dosadnie to pokazuje, wywołuje sporo emocji, wstrząsa.

Gdzieś w tym makabrycznym, irracjonalnym świecie spotykają się oni. Lucjusz – młody, niedoświadczony sztubak i siostra Margareta. Dawno nie spotkałam postaci kobiecej tak silnej, wyrazistej i tajemniczej – autor jest bardzo skąpy w odkrywaniu zagadek jej życiorysu. Długo nie zapomnę tej charakternej bohaterki. Muszę wam przyznać, ze bałam się w jakim kierunku zostanie rozwinięta relacja tocząca się pomiędzy bohaterami, ile miejsca w całej opowieści zajmie. Nie chciałam, aby historia opowiadająca o makabrycznych wojennych przeżyciach zmieniła się w love story, ponieważ mam wrażenie, że jej wydźwięk by się spłycił. Na szczęście cała historia pobiegła w tak zaskakującym kierunku, że nie tylko nic takiego się nie stało, ale zakończenie czytane przeze mnie w autobusie wywołało sporo łez.

Dużo jest książek z wojną w tle, ale ta to prawdziwa perełka. Dosadna, mocna, a przy tym poruszająca. O wojnie, ludzkim cierpieniu, zwłaszcza o niewyobrażalnym strachu i napięciu, przez które zespół stresu pourazowego nosił miano epidemii. O miłości, ale przedstawionej w nieszablonowy, subtelny, wzruszający sposób.

Ocena: 5+/6

Tytuł: 493.Zimowy żołnierz

Autor: Daniel Mason

Stron: 379

Wydawnictwo: Rebis

Rok wydania: 2019

Za egzemplarz dziękuję wydawnictwu Rebis