Tytuł: Krótka piłka
Autor: Harlan Coben
Stron: 350
Wydawnictwo: Albatros
Rok wydania: 2007
Moje zdanie: Bardzo lubię książki Harlana Cobena. Ma on swój specyficzny styl, który bardzo mi się podoba. Autor ten jest przyrównywany nawet do Agathy Christie, nie wiem czy to nie słowa na wyrost, ale Coben to interesujący pisarz. Książka ta to kolejna z serii o Myronie Bolitar. Jest to były pracownik FBI, były koszykarz, a obecnie agent sportowy i amatorski detektyw. Przed swoją śmiercią kilkakrotnie chciała skontaktować się z nim niejaka Valerie Simpson- była tenisistka. Nasz detektyw razem ze swoim bogatym przyjacielem Win’em Lockwoodem trafiają na ślad zabójstwa, które zdarzyło się sześć lat wcześniej. Zginął wtedy syn senatora. Czy to przypadek, że był on narzeczonym Valerie? Czy oba zabójstwa mają ze sobą coś wspólnego?
Coben znów wprowadza nas w świat sportu, tym razem tenisa. Ofiara była tenisistką, a główny podejrzany, klient Myrona gra właśnie w US Open. Zostaje nam przybliżony ten świat od kuchni. Nie wiedziałam, że podobno w tenisie wcale nie ma miejsca na przyjaźnie pomiędzy zawodnikami. Rywalizacja jest bardzo ostra, stres jeszcze większy i kolejni sportowcy po kilku latach po prostu się wypalają. Zdarzają się silniejsi psychicznie, ale bardzo rzadko. Intryga jest bardzo ciekawa, do końca nie odgadłam kto stał za zabójstwem. Gdy już jednak doczytałam do końca pomyślałam ,,No tak, przecież to logiczne”. Oczy z orbit mi nie wyszły.
Jak zawsze napotkałam tu wiele humoru, do którego autor już mnie przyzwyczaił. Wiele razy śmiałam się w głos, a to głównie za sprawą jednego z bohaterów- Win’a. Główna postać- Myron też jest bardzo ciekawa. Choć wiele razy bardzo się boi, nigdy nie da tego po sobie poznać i zaczyna żartować. Najczęściej podczas przymusowej jazdy z jakimś przestępcą. Przeczytałam kilka książek z tym bohaterem i zawsze się ten fragment pojawił. Niektórzy przez to zarzucają Cobenowi schematyczność, ale mi w jego, czy przypadku Picoult to bardzo odpowiada.
Powieść przeczytałam w zastraszającym tempie, a to przez prosty język i dużo dialogów występujących w niej. Dodatkowo książka została podzielona na krótkie rozdziały. Gdy kończymy jeden, nie sposób nie zacząć następnego i tak do końca książki. Warto też wspomnieć o okładce. Oprawa graficzna wydawnictwa Albatros zawsze mi się podoba i tak jest też w tym przypadku. Zachodzące słońce, las, cienie- wszystko to jest bardzo klimatyczne. Polecam!
Ocena:5/6
Przepraszam, że nie odwiedzałam waszych blogów, ale miałam problemy z Internetem.
Cobena lubię i chętnie go czytam. Tej książki nie znam, więc kiedyś, jeśli trafię na nią, na pewno przeczytam :)
OdpowiedzUsuńDużo słyszałam o Cobenie i chciałabym w końcu poznać jego twórczość :)
OdpowiedzUsuńja kocham jego książki
OdpowiedzUsuńJa jakoś nie mogłam przebrnąć przez styl tego autora, więc wszystkie jego książki sobie odpuściłam. A co do Agathy Christie, to nie wiem, czy ten autor byłby w stanie jej dorównać. ;)
OdpowiedzUsuńKryminały to nie moja bajka, poza tym jestem asporotwa.
OdpowiedzUsuńTak, Coben umie człowieka zainteresować:) Tej książki nie czytałem jeszcze, więc chyba się skuszę. pozdr
OdpowiedzUsuńOj, niestety mało czytam Cobena ;) może kiedyś to się zmieni ;)
OdpowiedzUsuńCobena mam w planach ;p
OdpowiedzUsuńNie znam tego autora, i jak widać muszę to zmienić :D
OdpowiedzUsuńoj, coś dla mnie, muszę to dopaść :)
OdpowiedzUsuńCobena czytam zawsze gdyż to mój ukochany pisarz :))) I mi schematyczność w tym przypadku nie przeszkadza. A Myron, Win i Esperanza to moje ulubione trio :)
OdpowiedzUsuńczytalam dwie jego ksiazki i wciaz mam mieszane uczucia. Kupie trzecia i jesli nadal tak bedzie to dam sobie spokoj.
OdpowiedzUsuńLubie książki Cobena, ale po jakimś czasie nie pamięta się z nich nic.
OdpowiedzUsuń