Recenzje książek

Wilki – zwierzęta groźne, dumne i wyjątkowe. W tej opowieści, w carskiej Rosji traktowane jak zwierzęta domowe, które według wierzeń mają przynosić szczęście bogatym członkom społeczeństwa. Te, które nigdy nie dają się złamać i stać się pokornymi domownikami zostają wyrzucone do lasu. Właśnie takimi zwierzętami zajmują się Wilczerzy – mają za zadanie przywrócić je do normalnego trybu, nauczyć życia w lesie, polowania, odpowiadania na naturalne instynkty. Pewnego dnia, do ubogiej chatki zamieszkiwanej przez Fieo puka oddział żołnierzy carskich pod wodzą generała Rakova. Dom zostaje spalony, a matka dziewczyny trafia do niewoli. Czy Fieodorze uda się jeszcze spotkać z ukochaną mamą? Kto wyruszy z nią w podróż przez mroźną Rosję? Jakiś czas temu miałam okazję czytać Dachołazy tej autorki. Wtedy jeszcze nie wiedziałam czego spodziewać się po jej prozie. Tym razem do Wilczerki podeszłam już z pewnymi oczekiwaniami i zupełnie się nie zawiodłam. Po raz kolejny otrzymałam piękną his...

Któż z nas nie słyszał kiedykolwiek o Puciu? Myślę, że nawet osoby nieposiadające dzieci gdzieś widziały tego niezwykle sympatycznego bohatera. Moje rozmowy z wami na Instagramie tylko to potwierdzają. Ta seria to prawdziwy fenomen w literaturze dziecięcej, ponieważ dzieci rzeczywiście kochają Pucia, a ciekawe książeczki skłaniają do wchodzenia w świat mowy i wyrazów. Dwie książeczki ze zdjęcia to Co robi Pucio? oraz Pucio. Zabawy gestem i dźwiękiem . Są dedykowane młodszym dzieciom, ale myślę, że każdy rodzic będzie najdokładniej wiedział w którym momencie rozwoju przydadzą się jego potomkowi. Pisałam już o tym wiele razy – moje dziecko zaczęło mówić w wieku 2,5 lat, a więc u nas te książeczki idealnie sprawdziły się w tym czasie. Po czterech miesiącach jesteśmy już na etapie budowania zdań, ale teraz w dalszym ciągu przeglądamy je na zmianę z dużą wersją Pucio mówi pierwsze słowa . Mały format sprawia, że idealnie sprawdzą się one na spacerze, w podróży, podczas zabawy n...

Książki z baśniowym klimatem. Lubicie przenosić się do innych światów, gdzie króluje magia? Jak często je czytacie? Ja rok temu zachwycałam się debiutancką powieścią Kelly Barnhill – Dziewczynka, która wypiła księżyc . Kolejne książki są często decydującym sprawdzianem dla autorów. To wtedy można stwierdzić czy początkowy sukces nie był tylko dziełem przypadku. Jak jest z książką Syn wiedźmy ? Zachwyciła mnie? W krainie, którą jak miecz przecina zaczarowany las mieszkała pewna wiedźma. Czarownica miała dwóch synów – bliźniaków, ale kiedyś na skutek nieszczęśliwego wypadku mogła stracić ich obu, dlatego zszyła ich dusze razem. Kilka lat później coś zaczyna się dziać, budzą się pradawne głazy, magia jest niespokojna. Tylko Ned – bliźniak, który pozostał przy życiu i Aine – córka rozbójnika będą mieli szansę uratować krainę. Czy magia wyjdzie bez szwanku? Po przeczytaniu książki Syn wiedźmy mam w głowie tylko jedno pytanie. Dlaczego sięgnęłam po nią dopiero teraz, skoro le...

Gdy byłam dzieckiem fascynowały mnie tajemnicze zjawiska, przyroda, kosmos, astronomia. Mało było wtedy na rynku książek typowo dla dzieci o tej tematyce, więc rodzice kupowali mi ,,dorosłe” encyklopedie. Ciężkie, niewygodne, napisane trudnym językiem. Ogromnie cieszę się, że obecnie dzieci mają dostęp do tak ciekawych i wartościowych lektur o tematyce o jakiej sobie tylko zamarzą. Żal z tego nie korzystać. Niesamowity wszechświat to spełnienie moich dziecięcych marzeń. To kompendium wiedzy o kosmosie, astronomii, wszechświecie dla najmłodszych. Znów jest dedykowana dzieciom w wieku 6-14 lat, co zupełnie nie przeszkadza mi czytać ją dziecku na dobranoc gdy mnie o to poprosi. Z resztą zaręczam wam, że dorosłym ta książka też się spodoba. Jest w niej tyle pasjonujących informacji. Odnajdziemy to historię odkrywania kosmosu, wierzenia z nim związane, opisy pracy astronautów, astronomów. A może astrologów? No właśnie, jeśli ktoś nie wie kto jest kim z pewnością dowie się tego z te...

Legenda wyspy Moya Lubicie książki z baśniowym klimatem? Ja dawniej czytałam sporo takiej literatury, z jakiś niewiadomych przyczyn przestałam i zaczęłam do nich wracać rok temu. Niektóre czytam synkowi, innymi delektuję się sama. W odpowiednim czasie też mu je podrzucę. Dziewczynka z atramentu i gwiazd to właśnie taka książka, choć niestety w tym przypadku nie jest to lektura bez wad. Isabella ma trzynaście lat, jest córką kartografa. Razem z ojcem są dla siebie najważniejszymi i jedynymi ludźmi na świecie. Każdego dnia rozpoczynają dzień od ubogiej, przypalonej owsianki, a dziewczyna szlifuje swój talent do rysowania map pod czujnym spojrzeniem ojca. Isabella chciałaby być taka odważna jak Arinta - dziewczyna, która według legend uratowała wyspę Moya od zniszczenia przez okrutnego demona.   Nie zdaje sobie sprawy, że jej odwaga zostanie dość szybko wystawiona na próbę. Tym razem niestety coś nie zagrało Do książki Dziewczynka z atramentu i gwiazd podeszła...

Dzień dobry. Poznajcie Ulę Hernik, która mieszka w kamienicy na ulicy Makowej. Kocha czytać książki, a w przyszłości chciałaby zostać dyrektorką ogrodu zoologicznego i badaczką lwów. Na razie chodzi do szkoły i przeżywa mnóstwo przygód. W starej kamienicy mieszka tylu różnorodnych ludzi o odmiennych zainteresowaniach i charakterach, że o różne wypadki naprawdę nietrudno, a więc w życiu ośmioletniej Uli cały czas coś się dzieje. Huczy jak w ulu to książka, której przeczytanie zajęło nam ładne dwa tygodnie. Każdego wieczoru czytaliśmy jeden lub dwa rozdziały opowiadające o niezwykle sympatycznej i wrażliwej Urszuli Hernik, poznawaliśmy jej najbliższą rodzinę, tę trochę dalszą, przybraną oraz wszystkich sąsiadów. Ogromnie spodobała mi się ta wielopokoleniowość, solidarność i wspólnota jaką tworzą mieszkańcy kamienicy przy ulicy Makowej. W dzisiejszych czasach ludzie zapomnieli o pomocy i wsparciu, a w książce Magdaleny Kiełbowicz nie tylko wzajemnie się o siebie troszczą, ale te...

Zabieram was dzisiaj do australijskiego buszu, gdzie spacerują powolne wombaty, mieszkają krzykliwe papugi oraz długonogie kangury. Gdzieś w tym wszystkim, w starym domu mieszka Kuba i jego tata. W ich gospodarstwie wiele się nie dzieje, chłopiec spędza czas ze stadkiem kur, rudym kotem i psem o imieniu Bobi. Jest bardzo samotny, aż do czasu gdy znajduje w buszu małą kangurzycę – Kangę, której matka została zastrzelona przez myśliwych. Tylko czy dzikie zwierzę może zostać najlepszym przyjacielem? Przepiękna, wzruszająca, wywołująca łzy. Właśnie taka jest ta historia. Muszę przyznać, że ostatnio książki dla dzieci, a w szczególności takie historie wywołują u mnie znacznie większe emocje niż te dedykowane dorosłym. Tutaj jestem po prostu zachwycona, ponieważ zostałam przeniesiona do Australii, miejsca z moich marzeń. Autorka nie poskąpiła opisów australijskiego buszu i zamieszkujących go dzikich zwierząt, które wraz z trudno uchwytnym urokiem odgłosów natury, nieba upstrzonego g...

Jakimi dziećmi byliście? Tymi spokojnymi czy łobuzami? Ja byłam zdecydowanie bardzo grzeczną i ułożoną dziewczynką. Może dlatego od pierwszego rozdziału tak pokochałam opowieści o Mikołajku - moim przeciwieństwie i w dzieciństwie przeczytałam wszystkie dostępne tomy w bibliotece. Teraz ogromnie się cieszę, że mogę wracać do tych historii razem z synkiem. Mikołajek to znany na całym świecie łobuz. Razem ze swoimi kolegami: Alcestem, który kocha jeść, Euzebiuszem, który jeszcze mocniej kocha się bić, szalenie bogatym Gotfrydem, Kleofasem, który jest najgorszy w klasie, czy Annaniaszem – pupilkiem pani ciągle przeżywa jakieś śmieszne przygody. Jego rodzice mają z nim mnóstwo zmartwienia i nadszarpnięte nerwy, ale jedno jest pewne – to właśnie dlatego Mikołajka kochają dzieci i dorośli na całym świecie. Mikołajek. Jestem ogromnie ciekawa czy już go znacie. Jeśli nie – koniecznie musicie poznać. Książki opowiadające o tym sympatycznym łobuzie to już prawdziwa klasyka, po którą ...

Do świąt Bożego Narodzenia zostało jeszcze trochę czasu, ale przecież za prezentami można już się rozglądać. Dzisiaj zaprezentuję wam książkę z opowieściami dla dzieci, którą konsekwentnie czytamy każdego wieczora podczas usypiania. Ja się zachwycam, a synek gdy kładzie się spać pokazuje na książkę, a więc też musi mu się podobać słuchanie mojego głosu czytającego te przepiękne opowieści. Dobranocki na Gwiazdkę to jedenaście bożonarodzeniowych opowiadań napisanych specjalnie dla dzieci przez polskich autorów. Odnajdziemy tutaj zarówno historie napisane przez Grażynę Bąkiewicz, Agnieszkę Tyszkę, Justynę Bednarek i innych. Najbardziej podoba mi się w niej fakt, że każde z opowiadań jest zupełnie inne. Niby każdy z nas obchodzi te same święta Bożego Narodzenia, ale jednak co innego wyniósł z domu, ma inne wspomnienia i dlatego też inaczej je postrzega. Właśnie dlatego jedne opowiadania są bardzo magiczne, bajkowe i troszkę nieprawdopodobne, a inne opisujące nasze ludzkie realia....

Gdy wieczory są dłuższe dzieci się nudzą. Rok temu jeszcze nie mieliśmy tego problemu, po prostu synek jesienią i zimą wcześniej kładł się spać. Teraz ma już 2 lata i jeśli w porę nie wymyślę sensownego zajęcia to zrobi to sam i musimy bawić się np. w owijanie w dywan. Ratunkiem dla mnie są książki. Tak się złożyło, że ostatnio rządzą u nas trzy lektury spod szyldu wydawnictwa Nasza Księgarnia.  Jako pierwszego przedstawię wam Pucia. To ta najgrubsza książka na samej górze stosu. Rodzice z pewnością ją znają, ponieważ seria o Puciu jest jedną z najpopularniejszych wśród książek dla dzieci. Całej reszcie podpowiem, że to świetny pomysł na prezent. Pucio ma w sobie coś takiego, że nasze pociechy za nim szaleją. Jeszcze nie rozgryzłam tego fenomenu. Może to te rysunki pokazujące zwykłe codzienne czynności w stonowanych, nieprzesadzonych kolorach? Pucio śpi, je śniadanie, idzie na zakupy, a dzieci z ogromną chęcią pokazują lub opowiadają co jest na rysunkach. Każda strona zosta...

Ręka do góry, kto w dzieciństwie wierzył w krasnoludki! Ja oczywiście tak. Po lekturach wielu opowieści o tych psotnych ludkach lubiłam wyobrażać sobie, że te wszystkie dziejące się w naszym domu niewyjaśnione rzeczy to właśnie ich sprawka. Maciej Szymanowicz stworzył książkę właśnie dla takich ludzi jak ja. Dorosłych, którzy oczarowani opowieściami z dzieciństwa o krasnoludkach chcieliby pokazać tych małych pociesznych ludzików swoim dzieciom. Książka ta została wydana z niezwykłą starannością co rzuca się nam w oczy od razu po otworzeniu. Jest podobna do znanych chyba większości rodziców książek o Puciu czy z serii Rok w … . Twarde strony sprawiają, że książka przetrwa naprawdę wiele zabaw z dziećmi, a zaokrąglone rogi gwarantują im bezpieczeństwo. Grupa docelowa została określona na powyżej 6 lat. Z doświadczenia wiem, że spodoba się również młodszym dzieciom. Im trochę starszym rodzicom także . Wszystko zależy od naszej inwencji i kreatywności, ponieważ książkę można prze...

Mój wieloryb i Cudowna wyspa dziadka to dwie książki napisane i zilustrowane przez mieszkającego w Londynie autora. Benj Davies jest ilustratorem, reżyserem, ojcem i mężem. Jego przepiękne rysunki zachwycają już w momencie zobaczenia okładek książek, a co dopiero po otwarciu. Naszym oczom ukazuje się wypełniony szczegółami, kolorowy świat, do którego chciałoby się wniknąć. Ulubioną zabawą mojego dziecka związaną z tymi książkami było wyszukiwane kotów, które zostały ukryte tak zręcznie, że nawet ja miałam problem z ich odnalezieniem. Przejdźmy jednak do treści tych książeczek, ponieważ to tutaj zostałam najmocniej zaskoczona. Gdy ktoś przejrzy książki bez czytania stwierdzi pewnie, że nie niosą one ze sobą żadnej wartości, treści ani przesłania. Na pojedynczej stronie znajduje się często tylko jedno zdanie napisane prostym językiem. Okazuje się jednak, że autor w tych kilkunastozdaniowych opowieściach zawarł więcej emocji niż niejedne książki z olbrzymią ilością stron i treśc...

Poznajcie Momo. To pies rasy Rodezjan, ma trzynaście lat i nie lubi podróży. To znaczy nie znosi samego przemieszczania się z miejsca na miejsce samochodem, samolotem czy pociągiem. Kocha za to zwiedzać nowe miejsca, poznawać różnorodne kultury, smakować nowych potraw. Razem ze swoimi opiekunami odwiedza wiele krajów i miast od Zakopanego aż po Tokio. Wyrusza też w podróż, aby zobaczyć lodowiec czy mongolskie stepy. Momo nie lubi podróży to kilka opowiadań o przeuroczym psiaku Momo zwiedzającym razem z opiekunami cały świat. Spodobało mi się przede wszystkim dlatego, że to książeczka, która bawi i uczy. Przygody Momo są po prostu interesujące, lekkie, potrafią zaciekawić dziecko i utrzymać jego uwagę. Poza tym autorka mimochodem wrzuca do opowieści mnóstwo ciekawostek na temat danego miasta, kraju, jego krajobrazu, charakterystycznych potraw czy kultury. Myślę, że najmłodsi naprawdę wiele się z niej dowiedzą o świecie, podróżach i podróżowaniu. Koniecznie muszę jeszcze wsp...

W ielka księga wartości napisana przez Teresę Blanch oraz Annę Gasol to zbiór szesnastu opowiadań o najważniejszych w życiu każdego człowieka wartościach. To coś, czym każdy z nas powinien się kierować. Bez względu na narodowość, miejsce zamieszkania, kolor skóry czy wyznawaną religię. Te proste prawdy są ponad tym wszystkim, ponieważ są uniwersalne i wynikają z moralności człowieka. Mamy tu tolerancję, wysiłek, życzliwość, solidarność czy empatię. Każde z opowiadań zostało stworzone na podstawie pewnego schematu. Bohaterami są często dzieci, rówieśnicy naszych pociech, z którymi można się utożsamiać. Przeżywają oni różnorodne przygody prowadzące zarówno do złego jak i dobrego postępowania. Właśnie to podoba mi się najmocniej. Książka nie moralizuje, czego ogromnie nie lubię. Nie mówi, że jedno postępowanie jest słuszne, drugie nie i tylko, i wyłącznie tak trzeba postępować. Pokazuje możliwe wyjścia z każdej sytuacji. To do dziecka i jego rodzica należy najważniejsza rola. Te...

Poznajcie króla Edwina, który jest władcą idealnym. W każdy piątek kupuje ogromną ilość słodyczy i rozdaje je swoim poddanym. Gdy pewnego dnia królewski skarbiec okazuje się pusty na dworskich doradców pada cień strachu. Imperator Urwison tylko czeka na potknięcie Edwina i przejęcie jego tronu. Dawno nie ubawiłam się tak podczas czytania książki razem z synkiem. Król Jaskrawe Gatki i Podły Imperator to pierwsza część serii o królu Edwinie – małym chłopcu, który tak jak nasze dzieciaczki kocha słodycze i zabawę. Różni go tylko jedno – nosi na głowie koronę i musi sprawować rządy nas swoim państwem. Dzielnie wspierają go trzy dorosłe kobiety. Minister Julia, która ma na głowie królewskie wydatki, Trefnisia Marysia zajmująca się rozbawianiem króla i Centurion Alicja – dowódca straży. Wszystkie przedstawione dość stereotypowo, absurdalnie i po prostu śmiesznie. Jednym z kluczowych zalet tej opowieści jest humor autora. Na tyle prosty, aby trafić do dziecka, jednak będący dla doros...