Przejdź do głównej zawartości

62.Parker Pyne na tropie

Tytuł: Parker Pyne na tropie
Autor: Agatha Christie
Stron: 142
Wydawnictwo: Prószyński i S-ka
Rok wydania: 2003
Moje zdanie: Kolejna książka tej autorki już za mną. Trzeba przyzna, że wydaje się być jedną z gorszych. Pan Parker Pyne to emerytowany urzędnik działu statystyki. Wymyślił, że ludzkie problemy można podzielić na pięć kategorii i każdy z nich da się jakoś przezwyciężyć. Zgłaszają się do niego różne osoby gdy umieszcza nietypowe ogłoszenie w gazecie. Czy uda mu im się pomóc?
Po pierwsze jest to zbiór opowiadań, czyli forma bardzo przeze mnie nielubiana. Historie tutaj przedstawione wydały mi się bardzo dziwne. W ogóle nie czułam, że napisała to pani Agatha Christie, królowa kryminałów. Wszystko było do siebie podobne, historie na jednym poziomie, że po całym tygodniu nie mogę już przypomnieć sobie wielu szczegółów. Wszystko się zatarło.
Bohaterowie wydali mi się bardzo sztuczni i naiwni. Pan Parker kierował nimi jak mu się podobało, a oni nie wiedzieli co się dzieje. Przeczytałam bardzo szybko, ale niestety jeszcze szybciej o niej zapomnę. Polecam inne książki tej autorki.
Ocena: 3/6


Komentarze

  1. Również wydaje mi się, że to jest gorsza książka z dorobku Agathy Christie.

    OdpowiedzUsuń
  2. Nie czytałam jej, ale chętnie to zrobię, mimo Twojej opinii, gdyż lubię opowiadania.

    OdpowiedzUsuń
  3. Może nie najlepsza książka Agathy Christie, ale i tak ciekawa ;)

    OdpowiedzUsuń
  4. Mam na półce jak większość książek Agathy, ale nie czytałam jeszcze.
    Widzę jednak, że taka sobie. Szkoda bohaterów. Tak czy tak to jest Christie, wiec na pewno połknę :)

    OdpowiedzUsuń
  5. Nie przepadam zbytnio za tą autorką. Zawiodłam się na niej z powodu jej pozycji, która kompletnie mnie zniechęciła. Jeśli mam być szczera, to nie chciałabym po raz kolejny przeczytać zbioru opowiadań w jej wydaniu..

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Zdecydowanie polecam np,,Dziesięciu Murzynków". Rzeczywiście jeśli najpierw sięgnie się po taki zbiór opowiadań można się zniechęcić

      Usuń
  6. Do tej pory miałam okazję przeczytać tylko jedną książkę tej autorki, jednak mam zamiar wkrótce sięgnąć po inne jej powieści. Myślę jednak, że nie będzie to "Parker Pyne..." :)

    OdpowiedzUsuń
  7. Nie przepadam za kryminałami, więc nie będę czytać. ;) Wesołych świąt. :)

    OdpowiedzUsuń
  8. oj, recenzja nie nastraja pozytywnie ;)

    OdpowiedzUsuń
  9. Wstyd się przyznać, ale twórczość Agathy Christie w dalszym ciągu nie jest mi znana, ale mam nadzieję, że to się w niedługim czasie zmieni, gdyż chce poznać ową królową kryminałów. Zacznę tylko od innej książki, gdyż ,,Parker Pyne na tropie'' nie zaciekawił mnie aż tak bardzo.

    OdpowiedzUsuń
  10. Od tej książki z pewnością nie zacznę przygody z tą autorką.
    Wesołych Świąt!

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Dziękuję za każdy komentarz :)

Popularne posty z tego bloga

Zjadacz czerni 8 Katarzyna Grochola

Czym jest miłość? Jaki ma dla ciebie kolor, zapach, fakturę? Myślę, że ile osób, tyle odpowiedzi na te pytania, ponieważ to uczucie, które występuje w różnorodnych kolorach i można odmieniać je przez wszystkie przypadki. Jest niejednoznaczna i nieprzewidywalna, a autorce Katarzynie Grocholi udało się idealnie nakreślić to w swojej najnowszej i niezwykłej książce Zjadacz czerni 8. Na pierwszy rzut oka to zbiór opowiadań, a jednak to powieść, w której każdy rozdział to inna historia, która tylko pozornie nie łączy się z kolejnymi, jest nawet napisana w charakterystycznym dla siebie i bohaterów stylu. Mogłoby się wydawać, że zostały tutaj umieszczone zupełnie przypadkowo, a jednak im głębiej się zastanowić i wniknąć w ich sens tym bardziej okazuje się, że wspólną składową jest barwna różnorodność miłości. Niektóre historie są w lepsze, inne gorsze, a może to tylko moje odczucia, okoliczności w jakich obecnie się znajduję i bagaż doświadczeń, który każdy z nas nosi? Pole do interpretacji j...

251.Diamentowy plac

Tytuł: Diamentowy plac Autor: Merce Rodoreda Stron: 316 Wydawnictwo: Pascal Rok wydania: 2014 Moje zdanie: Serdecznie dziękuję wydawnictwu i portalowi wiadomosci24.pl za możliwość przeczytania tej książki.  Merce Rodoreda urodziła się w Barcelonie. ,,Diamentowy plac” powstał w 1962 roku i od razu zyskał międzynarodową sławę i uznanie. Jest najsłynniejszą powieścią autorki, przetłumaczono ją na ponad 30 języków.  Wszystko zaczyna się od tego jak Quimet prosi do tańca Natalię. Chociaż widzą się po raz pierwszy to mężczyzna obiecuje jej, że w ciągu roku zostanie jego żoną. Biorą ślub, rodzą się dzieci. Zwyczajne życie, a w tle trwa właśnie Hiszpańska wojna domowa. Czy da się jeszcze wrócić do normalności?  Ta książka to klasyczny przykład, że to co jest na okładce to czasami kompletne bzdury. Znalazłam tam mnóstwo porównań do Zafóna, którego znam i cenię. Może ja tego podobieństwa po prostu nie widzę. Nie oznacza to, że książka mi się nie spodobała, po pro...

102.Cujo

Tytuł: Cujo Autor: Stephen King Stron: 349 Wydawnictwo: Prószyński i S-ka Rok wydania: 2008 Moje zdanie: Długo nie mogłam się przekonać, aby sięgnąć po książkę tego autora. Martwiłam się jak zareagują moje słabe nerwy. Czy słusznie?  Chyba większość osób słyszało o tym autorze, królu horrorów. Wiele z jego książek zostało zekranizowanych. Jest bardzo płodnym pisarzem, napisał już ponad 60 książek, a jeszcze wiele opowiadań.  Castle Rock to małe, ciche miasteczko. Ludzie żyją w nim spokojnie. Wszystko trwa jednak do czasu. Ogromny, ale bardzo spokojny bernardyn Cujo przez przypadek zaraża się wścieklizną i staje się żądnym krwi bezlitosnym potworem.  Niesamowicie mi się podobało. O dziwo, nie bałam się na tyle, żeby nie zostawać sama w domu czy w nocy cierpieć koszmary. To nie znaczy jednak, że książka mną nie wstrząsnęła. Autor rozkręca się dość wolno i prawdziwa akcja rozpoczyna się dopiero w drugiej połowie. Nie sprawiło mi to jednak zupełnie problemu...