Tytuł: Jedyna szansa
Autor: Harlan Coben
Stron: 415
Wydawnictwo: Albatros
Rok wydania: 2004
Moje zdanie: Kolejna książka tego autora już za mną. Po raz pierwszy nie było tu Myrona Bolitara i jego przyjaciela Win’a, ale mogłam odnaleźć bardzo podobną parę.
Chirurg plastyczny Marc Siedman zostaje postrzelony we własnym domu. Ledwo uchodzi i życiem i dowiaduje się, że jego żona nie żyje, a półroczna córeczka Tara zniknęła. 18 miesięcy po tym wydarzeniu, gdy śledztwo nie posuwa się już do przodu porywacze znów zgłaszają się do zrozpaczonego ojca. Marc dla córki jest gotowy zrobić wszystko.
Na początek zdecydowanie największy plus książki. Mianowicie zakończenie. Podczas czytania wiele razy myślałam kto może stać za porwaniem. Nie trafiłam, a prawda wgniotła mnie w fotel. Pierwszy raz byłam tak zszokowana obrotem sprawy. Zupełnie się czegoś takiego nie spodziewałam.
Coben pisze w charakterystyczny dla siebie sposób. Wiele osób go nie lubi, ja zdecydowanie przeciwnie. Książka trzyma w napięciu, szybko się ją czyta, znalazłam w niej wiele wstrząsających rzeczy. Zabrakło mi tego humoru, który mogłam znaleźć w tomach z Myronem jednak nie wpływa to na moją ocenę. Polecam!
Ocena: 5/6