Przejdź do głównej zawartości

179.Nic do stracenia

Tytuł: Nic do stracenia
Autor: Lee Child
Stron: 462
Wydawnictwo: Albatros
Rok wydania: 2013
Moje zdanie: Na książkę tego autora namówiła mnie pani bibliotekarka. Lee Child to brytyjski pisarz mieszkający w USA. Jego pierwsza książka to ,,Poziom śmierci”. Dostał za nią nagrodę Anthony Award. Zapoczątkował on wtedy serię książek o Jack’u Reacherze. 
Tym razem bohater samotnie wybiera się w podróż. Trafia do dwóch miasteczek o wiele mówiących nazwach Nadzieja i Rozpacz. W tej drugiej miejscowości chce się tylko napić kawy, a zostaje wywieziony radiowozem poza jego granice. To tym bardziej zwraca uwagę Jack’a. Czy coś ma tutaj wspólnego ogromny zakład recyklingu złomu?
 Na początku ciężko mi się było w tę książkę wczytać. Zaczyna się tak bez polotu. Później było już tylko lepiej i brnęłam naprzód. Niestety czegoś mi w niej zabrakło. Spodziewałam się szybszej akcji. Takiej co najmniej zapierającej dech w piersiach. Tego tutaj nie otrzymałam. Nie byłam znudzona, chciałam dowiedzieć się jak to wszystko się zakończy.
 Trochę nie przekonał mnie główny bohater. Naraża swoje życie bez żadnego konkretnego powodu. Po prostu dlatego, że coś zwróciło jego uwagę. Nie ma domu, to były wojskowy, żadnych bliskich. W bagażu tylko składana szczoteczka do zębów. Nie zmienia to faktu, że teraz niesamowicie ciekawią mnie kolejne książki tego autora. Czy spodobają mi się bardziej? Zakończenie jak dla mnie też bez fajerwerk, których oczekiwałam. Podsumowując, nie żałuję czasu nad nią spędzonego, ale spodziewałam się czegoś lepszego.
Ocena: 4/6
Nie wiem czy to zbieg okoliczności, ale właśnie w radiu leci taka piosenka.
Zapraszam do klikania lubię to w prawym górnym rogu :)

Komentarze

  1. Jak widzę szału raczej nie ma, ale mimo to jest dość ciekawa. W każdym razie będę mieć ja na uwadze.

    OdpowiedzUsuń
  2. widzę, że można, ale niekoniecznie trzeba przeczytać, ciekawa jestem czy ja znalazłabym w niej coś wciągającego :)

    OdpowiedzUsuń
  3. Pawdopodobnie z autorem się gdzieś spotkałam, ale jak na razie mam pełną półkę książek do przeczytania, więc na razie nie :)

    OdpowiedzUsuń
  4. Czytałam kilka powieści Lee Childa. Po tę także kiedyś sięgnę.

    OdpowiedzUsuń
  5. A ja znów przestałam czytać hehe bo tez się męcze na 2 książkach i jakoś mnie ochota na czytanie przeszła ;P

    OdpowiedzUsuń
  6. Brak szybkiej akcji utrudnił by mi lekturę, dlatego też mówię nie ;P

    OdpowiedzUsuń
  7. Hm... Ciekawe. Bardzo ciekawe. Zachęciłaś mnie do zajrzenia do tej książki..
    http://art-forever-in-my-mind.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Dziękuję za każdy komentarz :)

Popularne posty z tego bloga

Zjadacz czerni 8 Katarzyna Grochola

Czym jest miłość? Jaki ma dla ciebie kolor, zapach, fakturę? Myślę, że ile osób, tyle odpowiedzi na te pytania, ponieważ to uczucie, które występuje w różnorodnych kolorach i można odmieniać je przez wszystkie przypadki. Jest niejednoznaczna i nieprzewidywalna, a autorce Katarzynie Grocholi udało się idealnie nakreślić to w swojej najnowszej i niezwykłej książce Zjadacz czerni 8. Na pierwszy rzut oka to zbiór opowiadań, a jednak to powieść, w której każdy rozdział to inna historia, która tylko pozornie nie łączy się z kolejnymi, jest nawet napisana w charakterystycznym dla siebie i bohaterów stylu. Mogłoby się wydawać, że zostały tutaj umieszczone zupełnie przypadkowo, a jednak im głębiej się zastanowić i wniknąć w ich sens tym bardziej okazuje się, że wspólną składową jest barwna różnorodność miłości. Niektóre historie są w lepsze, inne gorsze, a może to tylko moje odczucia, okoliczności w jakich obecnie się znajduję i bagaż doświadczeń, który każdy z nas nosi? Pole do interpretacji j...

251.Diamentowy plac

Tytuł: Diamentowy plac Autor: Merce Rodoreda Stron: 316 Wydawnictwo: Pascal Rok wydania: 2014 Moje zdanie: Serdecznie dziękuję wydawnictwu i portalowi wiadomosci24.pl za możliwość przeczytania tej książki.  Merce Rodoreda urodziła się w Barcelonie. ,,Diamentowy plac” powstał w 1962 roku i od razu zyskał międzynarodową sławę i uznanie. Jest najsłynniejszą powieścią autorki, przetłumaczono ją na ponad 30 języków.  Wszystko zaczyna się od tego jak Quimet prosi do tańca Natalię. Chociaż widzą się po raz pierwszy to mężczyzna obiecuje jej, że w ciągu roku zostanie jego żoną. Biorą ślub, rodzą się dzieci. Zwyczajne życie, a w tle trwa właśnie Hiszpańska wojna domowa. Czy da się jeszcze wrócić do normalności?  Ta książka to klasyczny przykład, że to co jest na okładce to czasami kompletne bzdury. Znalazłam tam mnóstwo porównań do Zafóna, którego znam i cenię. Może ja tego podobieństwa po prostu nie widzę. Nie oznacza to, że książka mi się nie spodobała, po pro...

102.Cujo

Tytuł: Cujo Autor: Stephen King Stron: 349 Wydawnictwo: Prószyński i S-ka Rok wydania: 2008 Moje zdanie: Długo nie mogłam się przekonać, aby sięgnąć po książkę tego autora. Martwiłam się jak zareagują moje słabe nerwy. Czy słusznie?  Chyba większość osób słyszało o tym autorze, królu horrorów. Wiele z jego książek zostało zekranizowanych. Jest bardzo płodnym pisarzem, napisał już ponad 60 książek, a jeszcze wiele opowiadań.  Castle Rock to małe, ciche miasteczko. Ludzie żyją w nim spokojnie. Wszystko trwa jednak do czasu. Ogromny, ale bardzo spokojny bernardyn Cujo przez przypadek zaraża się wścieklizną i staje się żądnym krwi bezlitosnym potworem.  Niesamowicie mi się podobało. O dziwo, nie bałam się na tyle, żeby nie zostawać sama w domu czy w nocy cierpieć koszmary. To nie znaczy jednak, że książka mną nie wstrząsnęła. Autor rozkręca się dość wolno i prawdziwa akcja rozpoczyna się dopiero w drugiej połowie. Nie sprawiło mi to jednak zupełnie problemu...