Dziewczyna z wieży Katherine Arden

Zachwyt i jeszcze raz zachwyt. Zaczynając opinię w ten sposób popełniam chyba najpoważniejszy błąd, ponieważ od razu zdradzam jak mocno mi się podobało. Nic jednak nie poradzę na to, że Niedźwiedź i słowik był przepiękną powieścią, ale to Dziewczyna z wieży udowodniła, że autorka potrafi tworzyć ciekawe historie i jeszcze nie raz nas zachwyci.

Tym razem obserwujemy troje bohaterów. Znaną nam dobrze z poprzedniego tomu Wasię, która uciekła z rodzinnej miejscowości, jej siostrę Olgę – mieszkającą w Moskwie i Saszę – ich brata mnicha wojownika. Losy tych trojga splatają się gdy nad Wielkim Księstwem Moskiewskim zaczynają gromadzić się czarne chmury. Z jednej strony zagrożeniem są Tatarzy, a z drugiej tajemne moce karmiące się wojną, strachem i pożogą.

Zbudowanie całej osi powieści na motywach rosyjskich baśni i wierzeń to strzał w dziesiątkę. Muszę to powtórzyć po raz kolejny, ponieważ znów zachwycałam się wpleceniem domowników, koniuszych, Południcy, Dziadka Mroza i wielu innych zjaw i stworów, które wywodzą się z dawnych pogańskich lat, a wraz z przybyciem i rozrostem chrześcijaństwa odchodzą w zapomnienie. Połączenie tego wszystkiego z najazdem Tatarów, z burzliwą relacją pomiędzy Wasią, a Morozko, z opisem roli kobiety na średniowiecznej Rusi stworzyło mieszankę, od której nie mogłam się oderwać. Katherine Arden jest Amerykanką, ale doskonale odnajduje się w świecie słowiańskich, zwłaszcza rosyjskich wierzeń i bajek. Przenosi nas w inny świat, wszystkie wydarzenia toczą się jakby przed naszymi oczyma, czujemy na skórze zimny powiew wiatru, szum drzew i dotyk drzewnych igiełek. Autorka wykonała naprawdę kawał dobrej roboty, stworzyła wspaniałą historię, ciekawy świat. Niezaprzeczalnym plusem jest baśniowy, a jednocześnie mroczny i niepokojący klimat. Zjawy, potwory, które sprawiają, że robiło mi się nieswojo podczas czytania w ciemności, ale nie przeszkodziło zarwać dla niej nocy.

Wasia to bohaterka, której nie sposób nie polubić. Charakterna, buntownicza. W tamtym czasie kobieta miała w swoim życiu do wyboru tylko małżeństwo i klasztor, a dzika, pierwotna natura głównej bohaterki zupełnie się z tym nie zgadzała. Jestem ciekawa jak dalej rozwinie się jej relacja z Morozko. Znów została namalowana bardzo subtelną, delikatną kreską. Zakończenie pozostawiło mnóstwo niedopowiedzeń i tak naprawdę już chciałabym zaczynać kolejny tom.

Pierwszy tom mnie zachwycił, drugi powtórzył jego sukces. Udowodnił, że nic nie było wcześniej dziełem przypadku, a po prostu autorka ma talent. Jeśli lubicie zgrabnie napisane opowieści z odrobiną magii, oparte na motywach baśni, legend, wierzeń to szczerze wam polecam. Jeśli chcielibyście poczuć na skórze dreszcz niepokoju to tym bardziej zachęcam. To przepiękna opowieść o dziewczynie, która nie pasuje do swoich czasów i dopiero szuka swojej drogi. O zjawach i widziadłach, które opiekują się domostwami i ludźmi, i o tych po przeciwnej stronie barykady – posłańcach śmierci. Dla mnie książki tej autorki to odkrycie i jeszcze raz wam polecam.

Ocena: 6/6

Tytuł: 490.Dziewczyna z wieży

Autor: Katherine Arden

Stron: 512

Wydawnictwo: Muza

Rok wydania: 2019

Za egzemplarz dziękuję wydawnictwu Muza