Przejdź do głównej zawartości

Serce można oddać tylko raz

Mimo moich win to pierwsza część trylogii, która szybko została uznana za prawdziwy bestseller na całym świecie. Na Lubimyczytać też pojawiło się wiele zachwytów osób, które czytały ją w oryginale. Jak było ze mną?
Tarryn Fisher napisała już kilka powieści dla kobiet, które tak jak ta trylogia cieszą się ogromną popularnością. W wolnych chwilach kocha deszczowe dni i wrzucanie zdjęć na Instagrama.

Czytamy tutaj o miłosnym trójkącie pomiędzy uwodzicielską Olivią, seksowną, rudowłosą Leah i przystojnym Calebem. Ich życie to pasmo ciągłych zdrad, intryg i dziwnych zbiegów okoliczności. Czy serce można oddać tylko raz?

Nazywam się Olivia Kaspen i każdego, kogo kocham, usiłuję wyeliminować ze swojego życia.
Największy plus tej powieści to z całą pewnością budowa i sposób prowadzenia tej historii przez autorkę. Śledzimy wydarzenia, które miały miejsce kilka lat temu by za chwilę przeczytać o tych bieżących. Już myślimy, że mamy wgląd w całą sytuację, a autorka daje nam prztyczka w nos i pokazuje, że było absolutnie inaczej. Ta książka to ciągłe zaskakujące zwroty wydarzeń, które sprawiają, ze ciężko się od niej oderwać.

Historia pokazuje, że pierwsza i ta prawdziwa miłość to coś co zmienia naszą osobowość i tkwi w nas przez całe życie. Ten pierwszy związek po którym później ciężko się pozbierać jeśli nie będzie on na całe życie.

Nie wiem czy jestem w stanie polubić kogoś z tego miłosnego trójkąta, ponieważ każdy z nich ma coś grzesznego na sumieniu. Chyba nawet nie było takiego zamysłu autorki. To bohaterowie, którzy knują, intrygują. Wszystko w imię zdobycia ukochanej osoby po raz kolejny. W pierwszym tomie dowiedzieliśmy się o zaledwie nikłym procencie wszystkich kłamstw i tajemnic. Pewnie kolejne dwie części powiedzą nam więcej.

Jedyne czego mi w niej zabrakło to jeszcze większa dawka emocji. Liczyłam na to, że serce zabije mi ze wzruszenia mocniej wiele razy. Niestety tego nie doświadczyłam. Mam nadzieję, że zmieni się to w kolejnych tomach, ponieważ jeśli chodzi o książki o miłości to w moim przypadku emocji musi być multum. Jestem ogromnie ciekawa jak ta historia się zakończy i z pewnością sięgnę po dalsze części trylogii. To nieprzewidywalna opowieść o miłości, od której nie można się  uwolnić.
Ocena: 4+/6
Za egzemplarz dziękuję wydawnictwu Otwarte

Tytuł: Mimo moich win
Autor: Tarryn Fischer
Stron: 304
Wydawnictwo: Otwarte
Rok wydania: 2016
Już niedługo:
289.Niezrównani
290.Nadzieje i marzenia
Etykiety:

Komentarze

Prześlij komentarz

Dziękuję za każdy komentarz :)

Popularne posty z tego bloga

Zjadacz czerni 8 Katarzyna Grochola

Czym jest miłość? Jaki ma dla ciebie kolor, zapach, fakturę? Myślę, że ile osób, tyle odpowiedzi na te pytania, ponieważ to uczucie, które występuje w różnorodnych kolorach i można odmieniać je przez wszystkie przypadki. Jest niejednoznaczna i nieprzewidywalna, a autorce Katarzynie Grocholi udało się idealnie nakreślić to w swojej najnowszej i niezwykłej książce Zjadacz czerni 8. Na pierwszy rzut oka to zbiór opowiadań, a jednak to powieść, w której każdy rozdział to inna historia, która tylko pozornie nie łączy się z kolejnymi, jest nawet napisana w charakterystycznym dla siebie i bohaterów stylu. Mogłoby się wydawać, że zostały tutaj umieszczone zupełnie przypadkowo, a jednak im głębiej się zastanowić i wniknąć w ich sens tym bardziej okazuje się, że wspólną składową jest barwna różnorodność miłości. Niektóre historie są w lepsze, inne gorsze, a może to tylko moje odczucia, okoliczności w jakich obecnie się znajduję i bagaż doświadczeń, który każdy z nas nosi? Pole do interpretacji j...
Prześlij komentarz
Czytaj więcej

251.Diamentowy plac

Tytuł: Diamentowy plac Autor: Merce Rodoreda Stron: 316 Wydawnictwo: Pascal Rok wydania: 2014 Moje zdanie: Serdecznie dziękuję wydawnictwu i portalowi wiadomosci24.pl za możliwość przeczytania tej książki.  Merce Rodoreda urodziła się w Barcelonie. ,,Diamentowy plac” powstał w 1962 roku i od razu zyskał międzynarodową sławę i uznanie. Jest najsłynniejszą powieścią autorki, przetłumaczono ją na ponad 30 języków.  Wszystko zaczyna się od tego jak Quimet prosi do tańca Natalię. Chociaż widzą się po raz pierwszy to mężczyzna obiecuje jej, że w ciągu roku zostanie jego żoną. Biorą ślub, rodzą się dzieci. Zwyczajne życie, a w tle trwa właśnie Hiszpańska wojna domowa. Czy da się jeszcze wrócić do normalności?  Ta książka to klasyczny przykład, że to co jest na okładce to czasami kompletne bzdury. Znalazłam tam mnóstwo porównań do Zafóna, którego znam i cenię. Może ja tego podobieństwa po prostu nie widzę. Nie oznacza to, że książka mi się nie spodobała, po pro...
34 komentarze
Czytaj więcej

102.Cujo

Tytuł: Cujo Autor: Stephen King Stron: 349 Wydawnictwo: Prószyński i S-ka Rok wydania: 2008 Moje zdanie: Długo nie mogłam się przekonać, aby sięgnąć po książkę tego autora. Martwiłam się jak zareagują moje słabe nerwy. Czy słusznie?  Chyba większość osób słyszało o tym autorze, królu horrorów. Wiele z jego książek zostało zekranizowanych. Jest bardzo płodnym pisarzem, napisał już ponad 60 książek, a jeszcze wiele opowiadań.  Castle Rock to małe, ciche miasteczko. Ludzie żyją w nim spokojnie. Wszystko trwa jednak do czasu. Ogromny, ale bardzo spokojny bernardyn Cujo przez przypadek zaraża się wścieklizną i staje się żądnym krwi bezlitosnym potworem.  Niesamowicie mi się podobało. O dziwo, nie bałam się na tyle, żeby nie zostawać sama w domu czy w nocy cierpieć koszmary. To nie znaczy jednak, że książka mną nie wstrząsnęła. Autor rozkręca się dość wolno i prawdziwa akcja rozpoczyna się dopiero w drugiej połowie. Nie sprawiło mi to jednak zupełnie problemu...
44 komentarze
Czytaj więcej