Przejdź do głównej zawartości

Czas próby Wioletta Sawicka

recenzja książki
Czas próby. Trudny okres w życiu, który musimy po prostu przetrwać. To on pokazuje czy dana relacja ma szansę na przetrwanie. Sprawia, że stajemy się silniejszy, wytrzymalsi, odporni na to co przyniesie nam jeszcze przyszłość. W najnowszej książce Wioletty Sawickiej obserwujemy życiowe próby, które spotykają każdego bohatera. Niektóre trwają kilka miesięcy i niosą ze sobą lepszy los, inne rozciągają się na całe życie i uczą pokory i radości. Jak postacie przetrwają swój czas próby?

Wioletta Sawicka to autorka, o której słyszałam już wiele dobrego. Lubię literaturę kobiecą, obyczajową, niosącą ze sobą emocje, a podobno właśnie tak pisze ta pani. Czy w rzeczywistości tak było?

Joanna przechodzi właśnie przez piekło. Jej mąż – Tomasz zostawił ją samą z dzieckiem i ogromnymi długami, a teraz jeszcze sprawia problemy podczas kolejnych spraw rozwodowych. Ukochany Joanny – Wiktor także nie potrafi uporać się ze swoją przeszłością, o której przypomina mu każde spojrzenie w lustro i widok ciągnącej się przez policzek blizny. Czy uda się im przetrwać wszystkie próby jakie przyniesie los? Najtrudniejszą z nich będzie zaufanie do siebie nawzajem w obliczu nieczystych gierek prowadzonych przez pewnego obrzydliwie bogatego biznesmana – Daniela.

Ostatnio bardzo odbiłam od moich ulubionych gatunków książkowych. Jednym z nich jest z całą pewnością literatura kobieca. Czas próby przypomniał mi, że muszę po nie sięgać zdecydowanie częściej i, że takie lektury jak żadne inne potrafią wywołać emocje. Historia Joanny i Wiktora, jak się okazało dalsze losy z książki Wyspy szczęśliwe to po prostu ogromnie życiowa lektura. Nie ma tu niczego co nie mogło by się wydarzyć w realnym życiu i chyba dlatego tak mocno mi się spodobała, a jej czytanie sprawiło prawdziwą przyjemność. To przede wszystkim opowieść o gorącej i namiętnej miłości pomiędzy Joanną i Wiktorem, która musi przejść wiele prób. Pokazuje jak trudne jest to uczucie. Jak wiele potrzeba wyczucia, zaufania i zrozumienia, aby miało szansę się rozwinąć i przetrwać. Jak to w prawdziwym życiu. Nic nie dzieje się jak w bajce, są wzloty i upadki. Najczęściej nasze problemy wynikają z chorych ambicji i zazdrości innych ludzi, a najważniejszą zaletą charakteru jest oddzielić plotki od słów osoby, którą kochamy. To też historia miłości niespełnionej. Ogromnie spodobał mi się wątek Marty i Ludwika. Dwojga niemłodych już ludzi, których rozdzieliła wojna i którzy nigdy już ponownie się nie spotkali. Czy taka pielęgnowana w sercu miłość ma sens? Czas próby to jednak nie tylko gorące uczucia, bo nie samą miłością człowiek żyje. Jest trudny rozwód, który zawsze kosztuje mnóstwo stresu i bólu, są też ojcowie nie mogący znaleźć wspólnego języka ze swoimi dziećmi. Jest też trudny wybór, przed którym zostaje postawiona główna bohaterka. Jak widzimy autorka postawiła na wielowątkowość, poruszenie różnorodnych problemów i aspektów życia. Nie przesadziła, wszystko jest zrozumiałe, a poszczególne wątki szybko składają się w jedną całość.

Na tych ponad 600 stronach obserwujemy życie realnych osób, z którymi każdy z nas chciałby spędzić czas. Zżyłam się z nimi, pewnie sięgnę po poprzedni tom. Mam też nadzieję, że jeszcze kiedyś o nich przeczytam. Joanna to twarda kobieta, której los nie oszczędza. Najpierw mąż okazał się zwykłym, podłym oszustem. Teraz jeszcze jej związek z Wiktorem wisi na włosku. Postacią, którą jednak polubiłam najmocniej jest Marta. Starsza pani, pochodząca z Mazur. Los boleśnie ją doświadczył, a jednak jej mottem życiowym są słowa ,,Kocham cię, życie”. Każdy z nas powinien sobie przypominać to zdanie, zwłaszcza w trudnych chwilach.

Jeśli myślicie, że życiowa historia może nie być ciekawa to pomyślcie sobie o swoich burzliwych związkach i znajomościach. W tej opowieści jest tak samo. Wydarzenia cały czas zmieniają się jak w kalejdoskopie, autorka zdecydowanie nie oszczędza bohaterów, mnóstwo się tu dzieje, a czytelnik wiele razy zastanawia się czy te wydarzenia mają szansę skończyć się dobrze.

Podsumowując, to ciekawie napisana, ciepła i kojąca opowieść o zwyczajnych ludziach takich jak każdy z nas. Świetnie są ją czyta, ponieważ w trakcie lektury robi się po prostu komfortowo i przyjemnie na serduszku i duszy. To lektura dla wszystkich fanów mądrych powieści obyczajowych.

Ocena:5/6
Tytuł: 417.Czas próby
Autor: Wioletta Sawicka
Stron: 637
Wydawnictwo: Prószyński i S-ka
Rok wydania: 2018
Za egzemplarz dziękuję wydawnictwu Prószyński i S-ka

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Zjadacz czerni 8 Katarzyna Grochola

Czym jest miłość? Jaki ma dla ciebie kolor, zapach, fakturę? Myślę, że ile osób, tyle odpowiedzi na te pytania, ponieważ to uczucie, które występuje w różnorodnych kolorach i można odmieniać je przez wszystkie przypadki. Jest niejednoznaczna i nieprzewidywalna, a autorce Katarzynie Grocholi udało się idealnie nakreślić to w swojej najnowszej i niezwykłej książce Zjadacz czerni 8. Na pierwszy rzut oka to zbiór opowiadań, a jednak to powieść, w której każdy rozdział to inna historia, która tylko pozornie nie łączy się z kolejnymi, jest nawet napisana w charakterystycznym dla siebie i bohaterów stylu. Mogłoby się wydawać, że zostały tutaj umieszczone zupełnie przypadkowo, a jednak im głębiej się zastanowić i wniknąć w ich sens tym bardziej okazuje się, że wspólną składową jest barwna różnorodność miłości. Niektóre historie są w lepsze, inne gorsze, a może to tylko moje odczucia, okoliczności w jakich obecnie się znajduję i bagaż doświadczeń, który każdy z nas nosi? Pole do interpretacji j...

251.Diamentowy plac

Tytuł: Diamentowy plac Autor: Merce Rodoreda Stron: 316 Wydawnictwo: Pascal Rok wydania: 2014 Moje zdanie: Serdecznie dziękuję wydawnictwu i portalowi wiadomosci24.pl za możliwość przeczytania tej książki.  Merce Rodoreda urodziła się w Barcelonie. ,,Diamentowy plac” powstał w 1962 roku i od razu zyskał międzynarodową sławę i uznanie. Jest najsłynniejszą powieścią autorki, przetłumaczono ją na ponad 30 języków.  Wszystko zaczyna się od tego jak Quimet prosi do tańca Natalię. Chociaż widzą się po raz pierwszy to mężczyzna obiecuje jej, że w ciągu roku zostanie jego żoną. Biorą ślub, rodzą się dzieci. Zwyczajne życie, a w tle trwa właśnie Hiszpańska wojna domowa. Czy da się jeszcze wrócić do normalności?  Ta książka to klasyczny przykład, że to co jest na okładce to czasami kompletne bzdury. Znalazłam tam mnóstwo porównań do Zafóna, którego znam i cenię. Może ja tego podobieństwa po prostu nie widzę. Nie oznacza to, że książka mi się nie spodobała, po pro...

102.Cujo

Tytuł: Cujo Autor: Stephen King Stron: 349 Wydawnictwo: Prószyński i S-ka Rok wydania: 2008 Moje zdanie: Długo nie mogłam się przekonać, aby sięgnąć po książkę tego autora. Martwiłam się jak zareagują moje słabe nerwy. Czy słusznie?  Chyba większość osób słyszało o tym autorze, królu horrorów. Wiele z jego książek zostało zekranizowanych. Jest bardzo płodnym pisarzem, napisał już ponad 60 książek, a jeszcze wiele opowiadań.  Castle Rock to małe, ciche miasteczko. Ludzie żyją w nim spokojnie. Wszystko trwa jednak do czasu. Ogromny, ale bardzo spokojny bernardyn Cujo przez przypadek zaraża się wścieklizną i staje się żądnym krwi bezlitosnym potworem.  Niesamowicie mi się podobało. O dziwo, nie bałam się na tyle, żeby nie zostawać sama w domu czy w nocy cierpieć koszmary. To nie znaczy jednak, że książka mną nie wstrząsnęła. Autor rozkręca się dość wolno i prawdziwa akcja rozpoczyna się dopiero w drugiej połowie. Nie sprawiło mi to jednak zupełnie problemu...