Przyjaciele bez bonusu Penny Reid

Przyjaciele bez bonusu to drugi tom serii Kółko Singielek Miejskich autorstwa Penny Reid. Tym razem głos został oddany najbliższej przyjaciółce Janie – Elizabeth Finney. Jest ona lekarką i twierdzi, że jedyne co interesuje ją w kontaktach z  mężczyznami to seks bez zobowiązań. Już kiedyś była zakochana i los potwornie z niej zadrwił. Twierdzi, że w miłości nie ma kolejnych szans. Gdy na jej drodze staje jej dawny znajomy z dzieciństwa, a obecnie gwiazda telewizyjnego show – Nicco Manganiello nic już nie będzie takie samo.

Na drugich tomach zawsze ciąży ogromna odpowiedzialność. Oczekiwania są zawsze ogromne i tak było też ze mną i moimi odczuciami co do tej książki. Liczyłam na mnóstwo humoru, płacz ze śmiechu i lekką lekturę. Dlatego też nie mogłam się wgryźć w książkę Przyjaciele bez bonusu, ponieważ okazuje się, że tym razem jest to klasyczny romans. Nie jest to żaden minus, po prostu liczyłam na coś innego. Po około 100 stronach zostałam wciągnięta w historię na tyle, że ukończyłam ją podczas jednego wieczoru.

W powyższej książce jest z pewnością znacznie mniejsza ilość sytuacyjnych żartów i wpadek. Wynika to z pewnością z charakteru Elizabeth, zupełnie odmiennego niż poznana w pierwszym tomie Janie. Nasza główna bohaterka jest świetną lekarką, piękna z niej kobieta, a jednak twierdzi, że jedyne co się jej od życia należy to seks bez żadnych uczuć i przywiązania. Dlaczego ma o sobie takie zdanie? Co ma z tym wspólnego jej pierwsza, młodzieńcza miłość? Penny Reid postawiła tutaj na znacznie poważniejsze poprowadzenie historii. Bohaterowie muszą poradzić sobie ze stratą bliskiej osoby, przepracować problemy i zastanowić się nad kwestią kilkukrotnego zakochania się w życiu. Przecież w miłości nie ma tylko jednej szansy, tak, że wraz z odejściem najbliższej osoby ucieka też nasza szansa na szczęście.

Nie zrozumcie mnie źle, książka znów mocno mi się spodobała, ponieważ po wkręceniu się w całą historię z każdą stroną było już tylko lepiej, a opowieść o Elizabeth i przystojnym Włochu swoją romantycznością wywołuje rumieńce, przyspieszone bicie serca i emocjonalne motyle w brzuchu. Po raz kolejny książka jest pieprzna, ale w subtelny i wyważony sposób, który podkręca emocje, a jednocześnie nie jest wulgarna czy nieprawdopodobna. Styl autorki bardzo mi się spodobał już w pierwszym tomie. Lubię go za inteligencję i fakt, że książka jest cudownie lekka, ciepła i przyjemna, a przy tym nie głupia. Bohaterek nie da się nie polubić. Każda z nich ma zupełnie inny charakter, a w jednej książce poznajemy lepiej jedną z nich. Elizabeth ma cięty język i wydaje się być kobietą, której żaden mężczyzna nie jest nawet popsuć humoru. Okazuje się jednak, że to tylko zewnętrzna powłoka, w środku to wrażliwa i niepewna siebie dziewczyna. Za to jeśli chodzi o męskie kreacje to po raz kolejny stwierdzam, że w takim książkowym facecie można się zakochać.

Lekka forma, plastyczne opisy, które sprawiają, że chętnie obejrzałabym ekranizację tej książki we filmie lub serialu. Fakt, że dzięki tej książce można zapomnieć o codzienności, problemach i troskach. Wszystko to sprawia, że jeśli chodzi o powieści obyczajowe chcę czytać takich książek jak najwięcej. Mimo tych zgrzytów na początku albo może ze względu na nie, polecam – przecież to też sztuka sprawić, aby kolejny tom miał zupełnie inny wydźwięk i charakter pasujący do przeżyć głównych bohaterów, a po prostu ja byłam nastawiona na klimat identyczny jak Randka z homo sapiens. Myślę, że po przeczytaniu pierwszego tomu, lektura tego to konieczność.

Ocena: 4/6

Tytuł: 433.Przyjaciele bez bonusu

Autor: Penny Reid

Stron: 429

Wydawnictwo: Poradnia K.

Rok wydania: 2018

Za egzemplarz dziękuję wydawnictwu Poradnia K 😊